تا در دهان زبان بودم در زبان مرا

تا مدح خوانمت به زبانی همه بیان

چون شکر من تو نشنوی از هیچ شکر گو

چون مدح من تو نشنوی از هیچ مدح خوان

آرم زبان به شکر و ثنای تو در دهان

و آن گه که بی ثنای تو باشد زبان من

اندر جهان چه فایده دارد مرا زبان؟