بوالفتح راوی آن که چو او نیست این مدیح

اندر جهان چه فایده دارد مرا زبان؟

ای باد نوبهاری ای مشکبوی باد

این مدح من بگیر و به آن آستان رسان

یا در سراش خواند یا نه به وقت خوان

دانم که چون بخواند احسنت ها کنند

قاضی خوش حکایت و لولوی ساربان