زین پیش به زندان نشسته بودم

بر کنده و بی بیخ و بار کرده

نی نی که مزور شدم از رنجی

کو بود تنم را نزار کرده

بیمار دلم را فگار کرده

از آتش دل محنت زمانه

چون دود تنم پر شرار کرده