بیمار دلم را فگار کرده

نی نی که مزور شدم از رنجی

کو بود تنم را نزار کرده

زین پیش به زندان نشسته بودم

از آتش دل محنت زمانه

چون دود تنم پر شرار کرده

اندر غم و تیمار بی شمارم