بیاید هم اکنون ز نخچیرگاه

نیندیشد از تخت خاور خدای

یکی دی نیامد به نزدیک من

که خرم شدی جان تاریک من

بما بر بود بی گمانیش راه

می و رود آورد با بوی و رنگ

نشستند با جام زرین به چنگ