می و رود آورد با بوی و رنگ

که خرم شدی جان تاریک من

بیاید هم اکنون ز نخچیرگاه

بما بر بود بی گمانیش راه

نشستند با جام زرین به چنگ

هم انگه که شد جام می بر چهار

پدید آمد از دشت گرد سوار