نشستند با جام زرین به چنگ

بیاید هم اکنون ز نخچیرگاه

بما بر بود بی گمانیش راه

می و رود آورد با بوی و رنگ

هم انگه که شد جام می بر چهار

پدید آمد از دشت گرد سوار

چو هیشوی و میرین بدیدند گرد