ای آن که از سما مه و خورشیدی

وانچ از دو رخ ز دیده فرو راندی

فردا مگر ز من بنیابی تو

امروز آن چه یافتی از من دی

از جود و خلق شکری و قندی

دلشاد زی بدان که بود او را

لب قند و روی سیب سمرقندی