امروز آن چه یافتی از من دی

زانچ از دو دیده بر رخ بفشاندی

وانچ از دو رخ ز دیده فرو راندی

فردا مگر ز من بنیابی تو

ای آن که از سما مه و خورشیدی

از جود و خلق شکری و قندی

دلشاد زی بدان که بود او را