در همه خانه ام یکی تا نیست

در کنارم به جای دمسازی

تا سحرگه ز دیده طوفانیست

در کجا می خورد مرا غم عشق

یک دم از درد عشق ناساید

دادم انصاف رنج کش جانیست

گفتم او را که صبر کن که به صبر