دادم انصاف رنج کش جانیست

در کجا می خورد مرا غم عشق

در همه خانه ام یکی تا نیست

یک دم از درد عشق ناساید

گفتم او را که صبر کن که به صبر

هر غمی را که هست پایانیست

این همه هست کاشکی باری