وصل هم نازموده ای که به لطف

تا به دست بلات نسپارد

گویی اندر کنار وصل شوم

تا شوی گر فراق بگذارد

خون بریزد که موی نازارد

مردبینی که روز وصل چو شمع

در تو می خندد اشک می بارد