گر باورت همی شود و گر نمی شود

گفتم که کارم از غم عشقت به جان رسید

گفتی مرا حدیث تو باور نمی شود

جانا از این حدیث ترا خود فراغتیست

گویی چو زر شود همه کارت چو زر بود

کارت ز بی زریست که چون زر نمی شود

منت خدای را که ز اقبال مجد دین