گویی چو زر شود همه کارت چو زر بود

گفتی مرا حدیث تو باور نمی شود

جانا از این حدیث ترا خود فراغتیست

گر باورت همی شود و گر نمی شود

کارت ز بی زریست که چون زر نمی شود

منت خدای را که ز اقبال مجد دین

رویم از این سخن به عرق تر نمی شود