هر فتنه که روزگار می زاید

با این همه غم که از تو می بینم

گر خواب دگر نبینیم شاید

با فتنه روزگار تو عیدست

گفتم که دلم به بوسه خرسندست

گفتی ندهم وگرچه می باید

زین طرفه ترت حکایتی دارم