گفتی ندهم وگرچه می باید

با فتنه روزگار تو عیدست

هر فتنه که روزگار می زاید

گفتم که دلم به بوسه خرسندست

زین طرفه ترت حکایتی دارم

دل بین که همی چه باد پیماید

بوسی نه بدید و هر زمان گوید