زین طرفه ترت حکایتی دارم

هر فتنه که روزگار می زاید

گفتم که دلم به بوسه خرسندست

گفتی ندهم وگرچه می باید

دل بین که همی چه باد پیماید

بوسی نه بدید و هر زمان گوید

باشد که کناری اندر افزاید