آب رویت پی کند در کوی تو

بر لب و چشمت نهادم دین و دل

هر دو بر طاق خم ابروی تو

من به گردت کی رسم چون باد را

گویی از من بگذران می نگزرد

این کمان را هم تو و بازوی تو

نیست یک نیرنگ تو بی بوی خون