این کمان را هم تو و بازوی تو

من به گردت کی رسم چون باد را

آب رویت پی کند در کوی تو

گویی از من بگذران می نگزرد

نیست یک نیرنگ تو بی بوی خون

گر مرا رنگیست در پهلوی تو

روز را رویت به سیلی خواست زد