گر مرا رنگیست در پهلوی تو

گویی از من بگذران می نگزرد

این کمان را هم تو و بازوی تو

نیست یک نیرنگ تو بی بوی خون

روز را رویت به سیلی خواست زد

گرنه دستی برنهادی موی تو

زلف مرزنگوش را دور قبول