گر بی تو خواست بود مرا عمر کاجکی

شهری پر از بتان به تو چون اوفتادمی

واکنون چه اوفتاد دل اندر بلای تو

ای کاش ساعتی به جمال تو شادمی

هرگز نبودمی و ز مادر نزادمی