ورچه می دانم که عمدا می کنی

بی گناه از من تبرا می کنی

آنچه از خواریست با ما می کنی

سهل می گیرم خطاکاری تو

من خود از سودای تو سرگشته ام

هر زمان با من چه صفرا می کنی

کشتی عمرم شکستست ای عجب