من خود از سودای تو سرگشته ام

آنچه از خواریست با ما می کنی

سهل می گیرم خطاکاری تو

ورچه می دانم که عمدا می کنی

هر زمان با من چه صفرا می کنی

کشتی عمرم شکستست ای عجب

چشمم از خونابه دریا می کنی