هر زمان با من چه صفرا می کنی

سهل می گیرم خطاکاری تو

ورچه می دانم که عمدا می کنی

من خود از سودای تو سرگشته ام

کشتی عمرم شکستست ای عجب

چشمم از خونابه دریا می کنی

جان نخواهم برد امروز از غمت