نه برگ این ندارم هان خیر می چگویی

دادی به یک حدیثم از دست غم رهایی

گویی بدان میارم کز بد بتر کنم من

من زین سخن نه لنگم تو با که در کجایی

نی دست آن نداری هین زود می چه پایی

گر انوری نباشد کم گیر تیره روزی

تو کار خویش می کن ای جان و روشنایی