آبستنی نار دهد مادر کان را

آن را که تب لرزه حرب تو بگیرد

عیسی نتند بر تن او تار توان را

گر ابر سر تیغ تو بر کوه ببارد

در خون دل لعل که فاسد نشود هیچ

قهر تو گره وار ببندد خفقان را

از ناصیه کاه ربا گرچه طبیعیست