انصاف تو مصریست که در رسته او دیو

هم سال نخست از نقط بیهده ران را

در گاز به امید قبول تو کند خوش

آهن الم پتک و خراشیدن سان را

نظم از جهت محتسبی داد دکان را

عدل تو چنان کرد که از گرگ امین تر

در حفظ رمه یار دگر نیست شبان را