در حفظ رمه یار دگر نیست شبان را

انصاف تو مصریست که در رسته او دیو

نظم از جهت محتسبی داد دکان را

عدل تو چنان کرد که از گرگ امین تر

جاه تو جهانیست که سکان سوادش

در اصل لغت نام ندانند کران را

بر عالم جاه تو کرا روی گذر ماند