نظم از جهت محتسبی داد دکان را

در گاز به امید قبول تو کند خوش

آهن الم پتک و خراشیدن سان را

انصاف تو مصریست که در رسته او دیو

عدل تو چنان کرد که از گرگ امین تر

در حفظ رمه یار دگر نیست شبان را

جاه تو جهانیست که سکان سوادش