به بارگاه تو دایم به یک شکم زاید

در اعتقاد تو ضد است نون مگر یی را

به هیچ لفظ تو نون هم به یی نپیوندد

وجود نیست مگر در ضمیر تو نی را

زمانه صوت سوال و صدای آری را

وجود بی کف تو ننگ عیش بود چنان

که امن و سلوت می خواند من و سلوی را