وجود بی کف تو ننگ عیش بود چنان

وجود نیست مگر در ضمیر تو نی را

به بارگاه تو دایم به یک شکم زاید

زمانه صوت سوال و صدای آری را

که امن و سلوت می خواند من و سلوی را

وجود جود تو رایج فتاد اگرنه وجود

به نیمه باز قضا می فروخت اجری را