اشک چون باران ز کثرت دیده چون ابر از سرشک

رفت و آمد روزگاری خوشتر از عهد شباب

گرچه دایم در فراق خدمت تو داشتند

هر که بود از عمرو و زید و خاص و عام و شیخ و شاب

نوحه چون رعد ازغریو و جان چو برق از اضطراب

حال من بنده ز حال دیگران بودی بتر

حال رعد آری بتر باشد که باشد بی رباب