قطره باران از او بر روی آبی کی چکید

یک سوالم را جوابی ده نه جنگ و نه عتاب

جلوه احسان خود در عمر کردستی تو نه

گر همه صد بدره زر بودیت و صد رزمه ثیاب

کو کلاهی بر سرش ننهاد حالی از حباب

خود خراب آباد گیتی نیست جای تو ولیک

گنجها ننهند هرگز جز که در جای خراب