کشته قهر ترا تقدیر ننماید نشور

وز شگرفی جرم کیوان شایدت میخ طناب

رد و منعت حکم گردون راحنا بر کف نهد

در هر آن عزمی که تو نوک قلم کردی خضاب

چشمه فضل ترا ایام ننماید سراب

دست عدلت گر بخواهد آشیان داند نهاد

کبک را در مخلب شاهین و منقار عقاب