چشمه فضل ترا ایام ننماید سراب

رد و منعت حکم گردون راحنا بر کف نهد

در هر آن عزمی که تو نوک قلم کردی خضاب

کشته قهر ترا تقدیر ننماید نشور

دست عدلت گر بخواهد آشیان داند نهاد

کبک را در مخلب شاهین و منقار عقاب

در جهان مصلحت با احتساب عدل تو