جنبش چرخ نه از شهوت و نه از غضبست

غرض از کون تو بودی که ز پروردن نخل

گرچه از خار گذر نیست غرض هم رطبست

آسمان دگری زانکه به همت جنبی

مه به نعل سم اسب تو تشبه می کرد

خاک فریاد برآورد که ترک ادبست

گرد جیش تو بشد بر همه اعضاش نشست