یا در خمار مانده ای از صبح تا به شام

گفت و شنید از انده و شادی و خیر و شر

پس در ملامت آمد کین چیست می کنی

یزدانت به کناد که کردست خود بتر

یا در شراب خفته ای از شام تا سحر

تو سر به نای و نوش فرو برده ای و من

خاموش و سرفکنده که هین بوک و هان مگر