یا در شراب خفته ای از شام تا سحر

پس در ملامت آمد کین چیست می کنی

یزدانت به کناد که کردست خود بتر

یا در خمار مانده ای از صبح تا به شام

تو سر به نای و نوش فرو برده ای و من

خاموش و سرفکنده که هین بوک و هان مگر

دل گرم کرده ای ز تف عشق من به سست