خاموش و سرفکنده که هین بوک و هان مگر

یا در خمار مانده ای از صبح تا به شام

یا در شراب خفته ای از شام تا سحر

تو سر به نای و نوش فرو برده ای و من

دل گرم کرده ای ز تف عشق من به سست

سردی مکن که گرم کنی همچو دل جگر

باری ز باده خوردن و عشرت چو چاره نیست