اینت بی سیمی و با سیم همی آید یار

دلم از جا بشد ناگه و بخروشیدم

جامه بدریدم و اشک از مژگان کرد نثار

نوحه زار همی کردم و می گفتم وای

دلش از زاری و از نوحه من باز بسوخت

به نوازش بگشاد آن دو لب شکربار

گفت مخروش ترا راه نمایم که چه کن