بندگانند فراوان ز تو با نعمت و ناز

زندگانی رهی گشت به غایت دشوار

نقد می بایدم امروز ز خدمت صد چیز

نقدتر از همه حالی فرجی و دستار

بنده را نیز چه باشد هم از ایشان انگار

وقت آنست که خواهی ز کرم کلک و دوات

بدری پاره کاغذ ز کنار طومار