که شیر رایت قهرت چو کام بگشاید

از آنکه راه نباشد خسوف را به هلال

چگونه یازد بدخواه زی تو دست جدل

چگونه آرد بدگوی با تو پای جدال

فرو شوند هزبران به گوشها چو شکال

نهان از آن ننماید ضمیر او که دلش

ز تف هیبت تو همچو لب شکسته سفال