ز تف هیبت تو همچو لب شکسته سفال

که شیر رایت قهرت چو کام بگشاید

فرو شوند هزبران به گوشها چو شکال

نهان از آن ننماید ضمیر او که دلش

چو باد در قفس انگار کار دولت خصم

از آنکه دیرنپاید چو آب در غربال

شد آنکه دشمن تو داشت گربه در انبان