نهان از آن ننماید ضمیر او که دلش

چگونه آرد بدگوی با تو پای جدال

که شیر رایت قهرت چو کام بگشاید

فرو شوند هزبران به گوشها چو شکال

ز تف هیبت تو همچو لب شکسته سفال

چو باد در قفس انگار کار دولت خصم

از آنکه دیرنپاید چو آب در غربال