صاحبا صدرا خداوندا چه خوانم در ندات

برق چون در نسبت دستش نخندد بر غمام

تا چه کردستند بحر و کان به جای دست او

این چنین کو می کشد زین هر دو مسکین انتقام

کز علو پایه وصفت می نگنجد در کلام

می نیارم از ره فکرت رسیدن در تو وای

چون توان بر آسمان آخر شدن از راه بام