چون توان بر آسمان آخر شدن از راه بام

صاحبا صدرا خداوندا چه خوانم در ندات

کز علو پایه وصفت می نگنجد در کلام

می نیارم از ره فکرت رسیدن در تو وای

خسرو صاحب قران طوطی که از انصاف تو

باز را تیهو هوا خواهست و شاهین را حمام

ملک او را هست رایت چون سکندر را خضر