کردم نظر به فکر در احکام نه فلک

بی خار غم ز گلشن شادی گلی برم

پیموده گشت عمر به پیمانه نفس

گویی به کام دل نفسی کی برآورم

جز نو عروس غم نشد از عمر همسرم

هستم یقین که در چمن باغ روزگار

بی بر بود نهال امیدی که پرورم