تا کان لعل گردد بالین و بسترم

از کحل شب چو دیده ناهید شب گمار

روشن شود چو اختر طبع منورم

خورشید غم ز چشمه دل سر برآورد

حالم مخالف آمد از آن در جهان عمر

درویشم از نشاط و زانده توانگرم

دست زمانه جدول انده به من کشید