از اختران فضل چو مهرم جدا کنند

در منزل محاوره فضلست رهبرم

از خلق روزگار نیاید چو من پسر

در پرده ام چه دارد آخر نه دخترم

در پرده جهان چو حوادث مسترم

داند یقین که از نظر آفتاب عقل

در چشم کان فضل چو یاقوت احمرم