داند یقین که از نظر آفتاب عقل

در پرده ام چه دارد آخر نه دخترم

از اختران فضل چو مهرم جدا کنند

در پرده جهان چو حوادث مسترم

در چشم کان فضل چو یاقوت احمرم

در دانشی که آن خردم را زیان شدست

بر آسمان جان چو عطارد سخنورم